Het is nu wo dec 08, 2021 11:46 am

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 68 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
Auteur Bericht
Bericht nummer:#41  BerichtGeplaatst: vr nov 19, 2021 7:54 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
Lancelot schreef:
Raya schreef:
Biertje schreef:
Gelijk en gelijkwaardig zijn niet gelijk aan elkaar. Gelijk werk betekent EXACT hetzelfde werk, gelijkwaardig betekent dat er grote overeenkomsten met elkaar bestaan maar het niet EXACT gelijk is. En dat is wat Animo bedoelt


Gelijk is meer gelijkend dan gelijkwaardig, maar voor exact gelijk hebben we de uitdrukking exact gelijk. In alle gevallen vind ik dat het loon gelijk hoort te zijn. Als wiskundige houd ik mij aan de termen 'niet gelijk aan', 'gelijk aan', 'identiek aan' en 'ongeveer gelijk aan'. Die hebben allemaal hun eigen symbool. Ik vind die goed toepasbaar in het dagelijks leven. Het geeft nuances die anders verborgen blijven.

https://www.wisfaq.nl/pagina.asp?nummer=2059
Wat ongelijk is tussen man en vrouw is het ziektecijfer. 45% van de mannen verzuimt vanwege ziekte, 49% van de vrouwen. Vanuit dit uitgangspunt zou je kunnen zeggen dat mannen sowieso al 4% meer mogen verdienen dan vrouwen. Dat ben jij als wiskundige dan vast en zeker met mij eens.


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#42  BerichtGeplaatst: vr nov 19, 2021 8:13 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Raya schreef:
Lancelot schreef:
Raya schreef:


Gelijk is meer gelijkend dan gelijkwaardig, maar voor exact gelijk hebben we de uitdrukking exact gelijk. In alle gevallen vind ik dat het loon gelijk hoort te zijn. Als wiskundige houd ik mij aan de termen 'niet gelijk aan', 'gelijk aan', 'identiek aan' en 'ongeveer gelijk aan'. Die hebben allemaal hun eigen symbool. Ik vind die goed toepasbaar in het dagelijks leven. Het geeft nuances die anders verborgen blijven.

https://www.wisfaq.nl/pagina.asp?nummer=2059
Wat ongelijk is tussen man en vrouw is het ziektecijfer. 45% van de mannen verzuimt vanwege ziekte, 49% van de vrouwen. Vanuit dit uitgangspunt zou je kunnen zeggen dat mannen sowieso al 4% meer mogen verdienen dan vrouwen. Dat ben jij als wiskundige dan vast en zeker met mij eens.


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.


Volgens mij heeft iedere geëmancipeerde vrouw de mogelijkheid om daar met haar man goede afspraken over te maken, en zijn ze mondig genoeg daarvoor. Maar als je dat soort zaken niet eens in je eigen relatie kunt regelen, kun je niet verwachten dat ánderen dat dan maar voor je doen. Ik maak ook gewoon afspraken met mijn man, wij overleggen ook gewoon wie wanneer wat doet. Lijkt mij dat vrouwen dat ook kunnen.


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#43  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 4:46 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di mei 15, 2012 8:37 pm
Berichten: 234
Berichten: Intopic
Raya schreef:
Lancelot schreef:
Raya schreef:
Gelijk is meer gelijkend dan gelijkwaardig, maar voor exact gelijk hebben we de uitdrukking exact gelijk. In alle gevallen vind ik dat het loon gelijk hoort te zijn. Als wiskundige houd ik mij aan de termen 'niet gelijk aan', 'gelijk aan', 'identiek aan' en 'ongeveer gelijk aan'. Die hebben allemaal hun eigen symbool. Ik vind die goed toepasbaar in het dagelijks leven. Het geeft nuances die anders verborgen blijven.

https://www.wisfaq.nl/pagina.asp?nummer=2059
Wat ongelijk is tussen man en vrouw is het ziektecijfer. 45% van de mannen verzuimt vanwege ziekte, 49% van de vrouwen. Vanuit dit uitgangspunt zou je kunnen zeggen dat mannen sowieso al 4% meer mogen verdienen dan vrouwen. Dat ben jij als wiskundige dan vast en zeker met mij eens.


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.


Als ik het goed begrijp zijn het mannen die vrouwen botweg commanderen om, in dit geval, thuis te blijven als de kids ziek zijn.

Wauw. Mijn horloge moet ergens in de jaren vijftig stil zijn gaan vallen, ook al was ik toen nog lang niet geboren. – Of is het 't jouwe? :evendenken:

Gek genoeg is de goegemeente in media, politiek en, niet te vergeten, de tot op het bot gecorrumpeerde faculteiten van sociale wetenschappen (ter illustratie: ) het zonder meer met je eens. En, als ik je eerdere bijdragen over dit onderwerp erop nasla, ook nog eens het bewijs dat het DUS wáár is. Dit is, onder heel veel meer, hoe de mythes rond de jaren vijftig maar niet willen sterven. Hoogst irritant.

Waar die 45 en 49% vandaan komen – een relatief klein verschil – weet ik niet, maar volgens CBS en TNO is het ziekteverzuim onder vrouwen in ALLE leeftijdscategorieën hoger dan dat van mannen, en onder 25- tot 35-jarigen – voor werkzame vrouwen hun meest productieve periode – zelfs het DUBBELE. Laat dat alleen al eens indalen.

...En nee, dat is niet omdat de kids ziek zijn. Vrouwen werken niet alleen meer in de gezondheidszorg, volgens verzekeringsgegevens weerspiegelt hun eigen beroep op die zorg het verschil in ziekteverzuim. Hun kinderen hebben daar nauwelijks invloed op. Dat mannen dat niet doen heet dan, goeddeels onweersproken, gewoon een onderdeel van 'toxic masculinity'.

Bovendien duurt het ziekteverzuim van vrouwen in praktisch alle leeftijdscategorieën langer, met alle kosten van dien waar we allemaal voor betalen. Daarbij is ziekteverzuim door vrouwelijke werknemers als inzet voor juridische geschillen rond ontslagbescherming een nijpend probleem voor werkgevers (m/v/x), niet alleen in coronatijd maar al zolang vrouwen tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en – niet toevallig – die ontslagbescherming in werking trad.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voorrechten die vrouwen in de arbeidsmarkt hebben bevochten – voorrechten waar mannen niet eens over hadden kunnen dromen tot ze werd wijsgemaakt dat het in het voordeel van hun partners zou zijn – en hoe nijdig hun voorvechters worden van de enkele suggestie dat vrouwen een risicofactor op de arbeidsmarkt zouden zijn.

En dat terwijl vrouwen, over het geheel genomen, de lichte kost voor hun rekening nemen. Doen ze wél het zware werk zoals, puur numeriek, in de gezondheidszorg – waar we in coronatijd ad nauseam in de media aan worden herinnerd met zinsneden als 'vrouwen die als Atlas de wereld op hun schouders dragen' – alsof mannen NIET, zoals gewoonlijk, het werk van vrouwen mogelijk maken door zo ongeveer alle benodigde infrastructuur te ontwerpen, bouwen, slopen, herinrichten en onderhouden en alsof mannen NIET, nog altijd, goed zijn voor het leeuwendeel van alle noodzakelijke specialisatie en onderzoek in de zorg – en waar dat WEL wordt onderkend is dat weer een verwijt want 'bewijs' van onderdrukking – dan vallen vrouwen massaler uit dan ooit. Waar we dan weer niet over uitgepraat raken.

En intussen ronken we vrolijk voort over de superioriteit van vrouwen, onze hoogsteigen Atlas en de rots die in de branding van patriarchaat, menstruatie en de overgang nog langer leeft óók. En we slikken het allemaal voor zoete koek.

In dit verband stuitte ik onlangs, in de boekwissel op Utrecht Centraal, op een fascinerend werk dat mij, merkwaardig genoeg, totnogtoe onbekend was en ik dus direct meegenomen heb: The Natural Superiority of Women van Ashley Montagu, destijds een hoge ome bij, jawel, de Verenigde Naties inzake rassen- en sekse-, pardon, genderdiscriminatie.

Eén lange tirade, naar eigen zeggen onweerlegbaar, hoezeer vrouwen op elk denkbaar niveau superieur zijn. Van nature. Op een toon en met een stelligheid waar de vlugzoutfeministen van nu zouden blozen. Je valt van de ene verbazing in de andere en, afgaand op de reviews op Bol en Amazon, we lusten er wel pap van. Vooral de dames – ook degenen (m/v/x) die beweren dat vrouwen 'van nature' niet eens bestaan want gender of zoiets.

Jaar van schrijven: 1952. Dat is bijna zeventig jaar geleden. Serieus, het horloge staat stil.

_________________
Ik ben niet gek genoeg om gewoon te doen
– Loesje


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#44  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 5:20 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di mei 15, 2012 8:37 pm
Berichten: 234
Berichten: Intopic
Ter illustratie het kinderlijke wereldbeeld van de Verenigde Naties anno nu: (UN Women), inclusief rondleiding: (YouTube).

_________________
Ik ben niet gek genoeg om gewoon te doen
– Loesje


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#45  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 7:31 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Raya schreef:
Lancelot schreef:
Wat ongelijk is tussen man en vrouw is het ziektecijfer. 45% van de mannen verzuimt vanwege ziekte, 49% van de vrouwen. Vanuit dit uitgangspunt zou je kunnen zeggen dat mannen sowieso al 4% meer mogen verdienen dan vrouwen. Dat ben jij als wiskundige dan vast en zeker met mij eens.


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.


Volgens mij heeft iedere geëmancipeerde vrouw de mogelijkheid om daar met haar man goede afspraken over te maken, en zijn ze mondig genoeg daarvoor. Maar als je dat soort zaken niet eens in je eigen relatie kunt regelen, kun je niet verwachten dat ánderen dat dan maar voor je doen. Ik maak ook gewoon afspraken met mijn man, wij overleggen ook gewoon wie wanneer wat doet. Lijkt mij dat vrouwen dat ook kunnen.


Niet iedere vrouw is geëmancipeerd. Niet iedere vrouw wil geëmancipeerd zijn, zelfs. Niet iedere vrouw en zeker niet iedere man stond achter de feministische beweging. Er bestaat zelf heel veel partnergeweld, waarbij de vrouw doorgaans het onderspit delft.
Hoe dan ook, de vrouw wordt nog steeds in de meeste gevallen gezien als de hoedster van de kinderen. Ook bij echtscheidingen gaan de kinderen uit automatisme naar de moeder, zelden naar de vader.

Ik heb het je al eerder geschreven, jouw situatie is niet het wereldmodel geworden dat iedereen heeft overgenomen. Besef dat jij misschien maar een redelijke uitzondering bent, met gedrag welke misschien in jouw vrienden en kennissenkring gebruikelijk is, maar daarbuiten veel minder.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#46  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 7:43 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
animo schreef:
Raya schreef:
Lancelot schreef:
Wat ongelijk is tussen man en vrouw is het ziektecijfer. 45% van de mannen verzuimt vanwege ziekte, 49% van de vrouwen. Vanuit dit uitgangspunt zou je kunnen zeggen dat mannen sowieso al 4% meer mogen verdienen dan vrouwen. Dat ben jij als wiskundige dan vast en zeker met mij eens.


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.


Als ik het goed begrijp zijn het mannen die vrouwen botweg commanderen om, in dit geval, thuis te blijven als de kids ziek zijn.

Wauw. Mijn horloge moet ergens in de jaren vijftig stil zijn gaan vallen, ook al was ik toen nog lang niet geboren. – Of is het 't jouwe? :evendenken:

Gek genoeg is de goegemeente in media, politiek en, niet te vergeten, de tot op het bot gecorrumpeerde faculteiten van sociale wetenschappen (ter illustratie: ) het zonder meer met je eens. En, als ik je eerdere bijdragen over dit onderwerp erop nasla, ook nog eens het bewijs dat het DUS wáár is. Dit is, onder heel veel meer, hoe de mythes rond de jaren vijftig maar niet willen sterven. Hoogst irritant.

Waar die 45 en 49% vandaan komen – een relatief klein verschil – weet ik niet, maar volgens CBS en TNO is het ziekteverzuim onder vrouwen in ALLE leeftijdscategorieën hoger dan dat van mannen, en onder 25- tot 35-jarigen – voor werkzame vrouwen hun meest productieve periode – zelfs het DUBBELE. Laat dat alleen al eens indalen.

...En nee, dat is niet omdat de kids ziek zijn. Vrouwen werken niet alleen meer in de gezondheidszorg, volgens verzekeringsgegevens weerspiegelt hun eigen beroep op die zorg het verschil in ziekteverzuim. Hun kinderen hebben daar nauwelijks invloed op. Dat mannen dat niet doen heet dan, goeddeels onweersproken, gewoon een onderdeel van 'toxic masculinity'.

Bovendien duurt het ziekteverzuim van vrouwen in praktisch alle leeftijdscategorieën langer, met alle kosten van dien waar we allemaal voor betalen. Daarbij is ziekteverzuim door vrouwelijke werknemers als inzet voor juridische geschillen rond ontslagbescherming een nijpend probleem voor werkgevers (m/v/x), niet alleen in coronatijd maar al zolang vrouwen tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en – niet toevallig – die ontslagbescherming in werking trad.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voorrechten die vrouwen in de arbeidsmarkt hebben bevochten – voorrechten waar mannen niet eens over hadden kunnen dromen tot ze werd wijsgemaakt dat het in het voordeel van hun partners zou zijn – en hoe nijdig hun voorvechters worden van de enkele suggestie dat vrouwen een risicofactor op de arbeidsmarkt zouden zijn.

En dat terwijl vrouwen, over het geheel genomen, de lichte kost voor hun rekening nemen. Doen ze wél het zware werk zoals, puur numeriek, in de gezondheidszorg – waar we in coronatijd ad nauseam in de media aan worden herinnerd met zinsneden als 'vrouwen die als Atlas de wereld op hun schouders dragen' – alsof mannen NIET, zoals gewoonlijk, het werk van vrouwen mogelijk maken door zo ongeveer alle benodigde infrastructuur te ontwerpen, bouwen, slopen, herinrichten en onderhouden en alsof mannen NIET, nog altijd, goed zijn voor het leeuwendeel van alle noodzakelijke specialisatie en onderzoek in de zorg – en waar dat WEL wordt onderkend is dat weer een verwijt want 'bewijs' van onderdrukking – dan vallen vrouwen massaler uit dan ooit. Waar we dan weer niet over uitgepraat raken.

En intussen ronken we vrolijk voort over de superioriteit van vrouwen, onze hoogsteigen Atlas en de rots die in de branding van patriarchaat, menstruatie en de overgang nog langer leeft óók. En we slikken het allemaal voor zoete koek.

In dit verband stuitte ik onlangs, in de boekwissel op Utrecht Centraal, op een fascinerend werk dat mij, merkwaardig genoeg, totnogtoe onbekend was en ik dus direct meegenomen heb: The Natural Superiority of Women van Ashley Montagu, destijds een hoge ome bij, jawel, de Verenigde Naties inzake rassen- en sekse-, pardon, genderdiscriminatie.

Eén lange tirade, naar eigen zeggen onweerlegbaar, hoezeer vrouwen op elk denkbaar niveau superieur zijn. Van nature. Op een toon en met een stelligheid waar de vlugzoutfeministen van nu zouden blozen. Je valt van de ene verbazing in de andere en, afgaand op de reviews op Bol en Amazon, we lusten er wel pap van. Vooral de dames – ook degenen (m/v/x) die beweren dat vrouwen 'van nature' niet eens bestaan want gender of zoiets.

Jaar van schrijven: 1952. Dat is bijna zeventig jaar geleden. Serieus, het horloge staat stil.


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#47  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 8:42 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: di mei 15, 2012 8:37 pm
Berichten: 234
Berichten: Intopic
Mijn vrouw, een audicien met hart voor de zaak – ik ben niet voor niks met haar getrouwd, ik hou hartstochtelijk van haar en haar toewijding – wordt maar niet moe zich te beklagen over collega's, stuk voor stuk van de vrouwelijke kunne, met of zonder kinderen, die zich ziek melden en het opgetuigde systeem tot op het bot uitmelken om vooral niet te hoeven werken, niet in de laatste plaats OMDAT ze vrouw zijn – waardoor zij, mijn vrouw, kopje onder dreigt te gaan omwille van het welzijn van haar klanten én haar collega's.

Het is niet voor eerst in mijn meer dan dertigjarige relatie met haar dat ik me daar zorgen over maak. Sterker nog, ik heb mijn eigen leven er meerdere keren drastisch voor veranderd.

Dus geloof me, ik ben nogal fel op dit soort thema's maar een heilige in vergelijking met mijn echtgenote. Terwijl ik ook het nodige met vrouwen op de arbeidsmarkt heb meegemaakt. Méér nog, waarschijnlijk, zoals ook zij zal toegeven – maar who cares. Prijs je dus gelukkig dat je met mij te maken hebt.

_________________
Ik ben niet gek genoeg om gewoon te doen
– Loesje


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#48  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 8:54 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Raya schreef:
animo schreef:
Raya schreef:


Er is lichamelijk inderdaad verschil tussen mannen en vrouwen. Dat is mij ook opgevallen. Ook v.w.b. de maandelijkse periode. Maar ook dat vrouwen volgens mannen de kinderen maar op moeten vangen als die kinderen ziek zijn en dus thuis moeten blijven.


Als ik het goed begrijp zijn het mannen die vrouwen botweg commanderen om, in dit geval, thuis te blijven als de kids ziek zijn.

Wauw. Mijn horloge moet ergens in de jaren vijftig stil zijn gaan vallen, ook al was ik toen nog lang niet geboren. – Of is het 't jouwe? :evendenken:

Gek genoeg is de goegemeente in media, politiek en, niet te vergeten, de tot op het bot gecorrumpeerde faculteiten van sociale wetenschappen (ter illustratie: ) het zonder meer met je eens. En, als ik je eerdere bijdragen over dit onderwerp erop nasla, ook nog eens het bewijs dat het DUS wáár is. Dit is, onder heel veel meer, hoe de mythes rond de jaren vijftig maar niet willen sterven. Hoogst irritant.

Waar die 45 en 49% vandaan komen – een relatief klein verschil – weet ik niet, maar volgens CBS en TNO is het ziekteverzuim onder vrouwen in ALLE leeftijdscategorieën hoger dan dat van mannen, en onder 25- tot 35-jarigen – voor werkzame vrouwen hun meest productieve periode – zelfs het DUBBELE. Laat dat alleen al eens indalen.

...En nee, dat is niet omdat de kids ziek zijn. Vrouwen werken niet alleen meer in de gezondheidszorg, volgens verzekeringsgegevens weerspiegelt hun eigen beroep op die zorg het verschil in ziekteverzuim. Hun kinderen hebben daar nauwelijks invloed op. Dat mannen dat niet doen heet dan, goeddeels onweersproken, gewoon een onderdeel van 'toxic masculinity'.

Bovendien duurt het ziekteverzuim van vrouwen in praktisch alle leeftijdscategorieën langer, met alle kosten van dien waar we allemaal voor betalen. Daarbij is ziekteverzuim door vrouwelijke werknemers als inzet voor juridische geschillen rond ontslagbescherming een nijpend probleem voor werkgevers (m/v/x), niet alleen in coronatijd maar al zolang vrouwen tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en – niet toevallig – die ontslagbescherming in werking trad.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voorrechten die vrouwen in de arbeidsmarkt hebben bevochten – voorrechten waar mannen niet eens over hadden kunnen dromen tot ze werd wijsgemaakt dat het in het voordeel van hun partners zou zijn – en hoe nijdig hun voorvechters worden van de enkele suggestie dat vrouwen een risicofactor op de arbeidsmarkt zouden zijn.

En dat terwijl vrouwen, over het geheel genomen, de lichte kost voor hun rekening nemen. Doen ze wél het zware werk zoals, puur numeriek, in de gezondheidszorg – waar we in coronatijd ad nauseam in de media aan worden herinnerd met zinsneden als 'vrouwen die als Atlas de wereld op hun schouders dragen' – alsof mannen NIET, zoals gewoonlijk, het werk van vrouwen mogelijk maken door zo ongeveer alle benodigde infrastructuur te ontwerpen, bouwen, slopen, herinrichten en onderhouden en alsof mannen NIET, nog altijd, goed zijn voor het leeuwendeel van alle noodzakelijke specialisatie en onderzoek in de zorg – en waar dat WEL wordt onderkend is dat weer een verwijt want 'bewijs' van onderdrukking – dan vallen vrouwen massaler uit dan ooit. Waar we dan weer niet over uitgepraat raken.

En intussen ronken we vrolijk voort over de superioriteit van vrouwen, onze hoogsteigen Atlas en de rots die in de branding van patriarchaat, menstruatie en de overgang nog langer leeft óók. En we slikken het allemaal voor zoete koek.

In dit verband stuitte ik onlangs, in de boekwissel op Utrecht Centraal, op een fascinerend werk dat mij, merkwaardig genoeg, totnogtoe onbekend was en ik dus direct meegenomen heb: The Natural Superiority of Women van Ashley Montagu, destijds een hoge ome bij, jawel, de Verenigde Naties inzake rassen- en sekse-, pardon, genderdiscriminatie.

Eén lange tirade, naar eigen zeggen onweerlegbaar, hoezeer vrouwen op elk denkbaar niveau superieur zijn. Van nature. Op een toon en met een stelligheid waar de vlugzoutfeministen van nu zouden blozen. Je valt van de ene verbazing in de andere en, afgaand op de reviews op Bol en Amazon, we lusten er wel pap van. Vooral de dames – ook degenen (m/v/x) die beweren dat vrouwen 'van nature' niet eens bestaan want gender of zoiets.

Jaar van schrijven: 1952. Dat is bijna zeventig jaar geleden. Serieus, het horloge staat stil.


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#49  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 9:23 am 
Online
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 08, 2013 5:21 pm
Berichten: 24777
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Raya schreef:
animo schreef:


Als ik het goed begrijp zijn het mannen die vrouwen botweg commanderen om, in dit geval, thuis te blijven als de kids ziek zijn.

Wauw. Mijn horloge moet ergens in de jaren vijftig stil zijn gaan vallen, ook al was ik toen nog lang niet geboren. – Of is het 't jouwe? :evendenken:

Gek genoeg is de goegemeente in media, politiek en, niet te vergeten, de tot op het bot gecorrumpeerde faculteiten van sociale wetenschappen (ter illustratie: ) het zonder meer met je eens. En, als ik je eerdere bijdragen over dit onderwerp erop nasla, ook nog eens het bewijs dat het DUS wáár is. Dit is, onder heel veel meer, hoe de mythes rond de jaren vijftig maar niet willen sterven. Hoogst irritant.

Waar die 45 en 49% vandaan komen – een relatief klein verschil – weet ik niet, maar volgens CBS en TNO is het ziekteverzuim onder vrouwen in ALLE leeftijdscategorieën hoger dan dat van mannen, en onder 25- tot 35-jarigen – voor werkzame vrouwen hun meest productieve periode – zelfs het DUBBELE. Laat dat alleen al eens indalen.

...En nee, dat is niet omdat de kids ziek zijn. Vrouwen werken niet alleen meer in de gezondheidszorg, volgens verzekeringsgegevens weerspiegelt hun eigen beroep op die zorg het verschil in ziekteverzuim. Hun kinderen hebben daar nauwelijks invloed op. Dat mannen dat niet doen heet dan, goeddeels onweersproken, gewoon een onderdeel van 'toxic masculinity'.

Bovendien duurt het ziekteverzuim van vrouwen in praktisch alle leeftijdscategorieën langer, met alle kosten van dien waar we allemaal voor betalen. Daarbij is ziekteverzuim door vrouwelijke werknemers als inzet voor juridische geschillen rond ontslagbescherming een nijpend probleem voor werkgevers (m/v/x), niet alleen in coronatijd maar al zolang vrouwen tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en – niet toevallig – die ontslagbescherming in werking trad.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voorrechten die vrouwen in de arbeidsmarkt hebben bevochten – voorrechten waar mannen niet eens over hadden kunnen dromen tot ze werd wijsgemaakt dat het in het voordeel van hun partners zou zijn – en hoe nijdig hun voorvechters worden van de enkele suggestie dat vrouwen een risicofactor op de arbeidsmarkt zouden zijn.

En dat terwijl vrouwen, over het geheel genomen, de lichte kost voor hun rekening nemen. Doen ze wél het zware werk zoals, puur numeriek, in de gezondheidszorg – waar we in coronatijd ad nauseam in de media aan worden herinnerd met zinsneden als 'vrouwen die als Atlas de wereld op hun schouders dragen' – alsof mannen NIET, zoals gewoonlijk, het werk van vrouwen mogelijk maken door zo ongeveer alle benodigde infrastructuur te ontwerpen, bouwen, slopen, herinrichten en onderhouden en alsof mannen NIET, nog altijd, goed zijn voor het leeuwendeel van alle noodzakelijke specialisatie en onderzoek in de zorg – en waar dat WEL wordt onderkend is dat weer een verwijt want 'bewijs' van onderdrukking – dan vallen vrouwen massaler uit dan ooit. Waar we dan weer niet over uitgepraat raken.

En intussen ronken we vrolijk voort over de superioriteit van vrouwen, onze hoogsteigen Atlas en de rots die in de branding van patriarchaat, menstruatie en de overgang nog langer leeft óók. En we slikken het allemaal voor zoete koek.

In dit verband stuitte ik onlangs, in de boekwissel op Utrecht Centraal, op een fascinerend werk dat mij, merkwaardig genoeg, totnogtoe onbekend was en ik dus direct meegenomen heb: The Natural Superiority of Women van Ashley Montagu, destijds een hoge ome bij, jawel, de Verenigde Naties inzake rassen- en sekse-, pardon, genderdiscriminatie.

Eén lange tirade, naar eigen zeggen onweerlegbaar, hoezeer vrouwen op elk denkbaar niveau superieur zijn. Van nature. Op een toon en met een stelligheid waar de vlugzoutfeministen van nu zouden blozen. Je valt van de ene verbazing in de andere en, afgaand op de reviews op Bol en Amazon, we lusten er wel pap van. Vooral de dames – ook degenen (m/v/x) die beweren dat vrouwen 'van nature' niet eens bestaan want gender of zoiets.

Jaar van schrijven: 1952. Dat is bijna zeventig jaar geleden. Serieus, het horloge staat stil.


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.
Ik merk dat jij geen kinderen hebt. De leeftijd van de kinderen speelt uiteraard wel een rol. Daarnaast heb ik niet het idee dat elke werkgever zit te wachten op vrouwen die nog geen kinderen hebben maar die wel willen krijgen. Het wordt nogal eens gevraagd aan vrouwen tijdens sollicitaties.

_________________
Een heel andere Great Reset, die van energie wordt in gang gezet
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/240256 ... fmiljarden


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#50  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 9:43 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:
Raya schreef:


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.
Ik merk dat jij geen kinderen hebt. De leeftijd van de kinderen speelt uiteraard wel een rol. Daarnaast heb ik niet het idee dat elke werkgever zit te wachten op vrouwen die nog geen kinderen hebben maar die wel willen krijgen. Het wordt nogal eens gevraagd aan vrouwen tijdens sollicitaties.


De kinderwens an sich is iets dat de werkgever niet aangaat, dus op die manier zou ik het nooit vragen. Wel kan ik me voorstellen dat een werkgever wil weten waar hij aan toe is in die zin: hij zoekt iemand voor fulltime, er dient zich een sollicitant aan, en dan wil die werkgever uiteraard weten of hij ook in elk geval de komende jaren erop kan rekenen dat die werknemer fulltime beschikbaar is. En niet dat hij na bijv. een jaar opeens geconfronteerd wordt met het feit dat die werknemer opeens nog maar 3 dagen in de week wil werken.

Wat kinderen aangaat: die zijn primair de verantwoordelijkheid van de ouders, dus die moeten ervoor zorgen dat ze hun leven met kinderen zo organiseren dat ze de verplichtingen die ze aangaan, onder andere jegens een werkgever, normaal na kunnen komen. Dat is niet de verantwoordelijkheid van de werkgever. En uiteraard zal iedere redelijk denkende werkgever begrip hebben voor calamiteiten die zich kunnen voordoen, maar de normale dingen die verband houden met het hebben van kinderen, zul je toch echt zo moeten organiseren dat ze jouw contractuele verplichtingen zo min mogelijk in de weg staan.


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#51  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 10:10 am 
Online
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 08, 2013 5:21 pm
Berichten: 24777
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.
Ik merk dat jij geen kinderen hebt. De leeftijd van de kinderen speelt uiteraard wel een rol. Daarnaast heb ik niet het idee dat elke werkgever zit te wachten op vrouwen die nog geen kinderen hebben maar die wel willen krijgen. Het wordt nogal eens gevraagd aan vrouwen tijdens sollicitaties.


De kinderwens an sich is iets dat de werkgever niet aangaat, dus op die manier zou ik het nooit vragen. Wel kan ik me voorstellen dat een werkgever wil weten waar hij aan toe is in die zin: hij zoekt iemand voor fulltime, er dient zich een sollicitant aan, en dan wil die werkgever uiteraard weten of hij ook in elk geval de komende jaren erop kan rekenen dat die werknemer fulltime beschikbaar is. En niet dat hij na bijv. een jaar opeens geconfronteerd wordt met het feit dat die werknemer opeens nog maar 3 dagen in de week wil werken.

Wat kinderen aangaat: die zijn primair de verantwoordelijkheid van de ouders, dus die moeten ervoor zorgen dat ze hun leven met kinderen zo organiseren dat ze de verplichtingen die ze aangaan, onder andere jegens een werkgever, normaal na kunnen komen. Dat is niet de verantwoordelijkheid van de werkgever. En uiteraard zal iedere redelijk denkende werkgever begrip hebben voor calamiteiten die zich kunnen voordoen, maar de normale dingen die verband houden met het hebben van kinderen, zul je toch echt zo moeten organiseren dat ze jouw contractuele verplichtingen zo min mogelijk in de weg staan.
in de eerste alinea spreek jij jezelf tegen. Als je zeker wilt zijn dat iemand altijd 40 uur per week werkt moet je geen vrouw aantrekken. Toch?

Als kinderen primairde verantwoordelijkheid zijn van de ouders en werkgevers zoveel mensen wil hebben die voltijd werken, dat is voor mij volstrekt onduidelijk waarom werkgevers dan op zoek zijn naar immigranten omdat zij tekort personeel hebben , als je als werkgever niet wil dat vrouwen korter gaan werken omdat ze kinderen krijgen.

_________________
Een heel andere Great Reset, die van energie wordt in gang gezet
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/240256 ... fmiljarden


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#52  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 10:36 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:
Biertje schreef:
Ik merk dat jij geen kinderen hebt. De leeftijd van de kinderen speelt uiteraard wel een rol. Daarnaast heb ik niet het idee dat elke werkgever zit te wachten op vrouwen die nog geen kinderen hebben maar die wel willen krijgen. Het wordt nogal eens gevraagd aan vrouwen tijdens sollicitaties.


De kinderwens an sich is iets dat de werkgever niet aangaat, dus op die manier zou ik het nooit vragen. Wel kan ik me voorstellen dat een werkgever wil weten waar hij aan toe is in die zin: hij zoekt iemand voor fulltime, er dient zich een sollicitant aan, en dan wil die werkgever uiteraard weten of hij ook in elk geval de komende jaren erop kan rekenen dat die werknemer fulltime beschikbaar is. En niet dat hij na bijv. een jaar opeens geconfronteerd wordt met het feit dat die werknemer opeens nog maar 3 dagen in de week wil werken.

Wat kinderen aangaat: die zijn primair de verantwoordelijkheid van de ouders, dus die moeten ervoor zorgen dat ze hun leven met kinderen zo organiseren dat ze de verplichtingen die ze aangaan, onder andere jegens een werkgever, normaal na kunnen komen. Dat is niet de verantwoordelijkheid van de werkgever. En uiteraard zal iedere redelijk denkende werkgever begrip hebben voor calamiteiten die zich kunnen voordoen, maar de normale dingen die verband houden met het hebben van kinderen, zul je toch echt zo moeten organiseren dat ze jouw contractuele verplichtingen zo min mogelijk in de weg staan.
in de eerste alinea spreek jij jezelf tegen. Als je zeker wilt zijn dat iemand altijd 40 uur per week werkt moet je geen vrouw aantrekken. Toch?

Als kinderen primairde verantwoordelijkheid zijn van de ouders en werkgevers zoveel mensen wil hebben die voltijd werken, dat is voor mij volstrekt onduidelijk waarom werkgevers dan op zoek zijn naar immigranten omdat zij tekort personeel hebben , als je als werkgever niet wil dat vrouwen korter gaan werken omdat ze kinderen krijgen.


Kijk, je kan ook als sollicitant eerlijk zijn, zonder dat daarnaar gevraagd wordt. Als je reageert op een fulltime baan terwijl je zélf al weet dat je binnen relatief korte tijd minder wilt gaan werken, om welke reden dan ook, en je meldt dat niet bij je sollicitatie, ben je zelf ook niet open en eerlijk.

Ten tweede is mij niet helemaal duidelijk waarom VROUWEN korter zouden willen werken. Waarom de mannen niet? Het antwoord is in de meeste gevallen: omdat de vrouwen dat niet willen dat ZIJ fulltime werken en hun man parttime. Want zo is het ook nog eens een keer. Vrouwen zijn verdomd gehecht geraakt aan hun comfortabele leventje met het beste van twee werelden: een gedeelte van de week meedraaien in een werkomgeving en daarmee een wat geld verdienen, maar ook 4-5 dagen per week vrij zijn en lekker tijd voor jezelf hebben. Hun man trekt de financiële kar, want dat beetje geld dat zij verdienen gaat al gauw op aan hun eigen auto (die ze niet nodig zouden hebben als ze niet werken), hun eigen kleding, hun eigen uitjes, en OK, ze dragen zomaar ook nog 200 euro bij aan de gemeenschappelijke pot. Wat veel van die vrouwen niet beseffen, is dat hun riante bestaan in een leuk koophuis, een eigen auto, geld om te shoppen of een keer uit lunchen te gaan met vriendinnen, enz. in feite grotendeels wordt gefinancierd door hun wél fulltime werkende partner. Economisch zelfstandig zijn ze niet, want met die 1500 euro in de maand die ze met hun baantje van 2,5 dag ophalen, zouden ze nooit zelfstandig kunnen bestaan, laat staan een vergelijkbaar huis betalen waar ze nu in wonen, dezelfde nieuwe auto rijden, dezelfde nieuwe kleding elke maand, enz.

Ik heb zo'n collega. Haar man een puike baan, werkt fulltime, wonen in een riant vrijstaand huis. Zij werkt 2,5 dagen en heeft (laten we het zo zeggen) een nogal dure smaak. Onlangs een nieuwe auto, een dikke 6-cylinder Amerikaan. Want die vond ze mooi. Regelmatig nieuwe kleren en echt niet van de C&A. Op haar vrije dagen tennissen met vriendinnen, lunchen met vriendinnen, leuke dingen doen. En dan stug volhouden dat ze net zo veel bijdraagt als haar man financieel. Ben ik nou gek? Haar inkomen gaat bijna 100% op aan haar eigen speledingetjes, dus wat blijft er dan nog over voor de gezamenlijke pot? Begrijp me goed, als zij en haar man daar vrede mee hebben, prima, hun beslissing en hun zaak, maar vertel dan geen sprookjes.


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#53  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 10:47 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Raya schreef:
animo schreef:


Als ik het goed begrijp zijn het mannen die vrouwen botweg commanderen om, in dit geval, thuis te blijven als de kids ziek zijn.

Wauw. Mijn horloge moet ergens in de jaren vijftig stil zijn gaan vallen, ook al was ik toen nog lang niet geboren. – Of is het 't jouwe? :evendenken:

Gek genoeg is de goegemeente in media, politiek en, niet te vergeten, de tot op het bot gecorrumpeerde faculteiten van sociale wetenschappen (ter illustratie: ) het zonder meer met je eens. En, als ik je eerdere bijdragen over dit onderwerp erop nasla, ook nog eens het bewijs dat het DUS wáár is. Dit is, onder heel veel meer, hoe de mythes rond de jaren vijftig maar niet willen sterven. Hoogst irritant.

Waar die 45 en 49% vandaan komen – een relatief klein verschil – weet ik niet, maar volgens CBS en TNO is het ziekteverzuim onder vrouwen in ALLE leeftijdscategorieën hoger dan dat van mannen, en onder 25- tot 35-jarigen – voor werkzame vrouwen hun meest productieve periode – zelfs het DUBBELE. Laat dat alleen al eens indalen.

...En nee, dat is niet omdat de kids ziek zijn. Vrouwen werken niet alleen meer in de gezondheidszorg, volgens verzekeringsgegevens weerspiegelt hun eigen beroep op die zorg het verschil in ziekteverzuim. Hun kinderen hebben daar nauwelijks invloed op. Dat mannen dat niet doen heet dan, goeddeels onweersproken, gewoon een onderdeel van 'toxic masculinity'.

Bovendien duurt het ziekteverzuim van vrouwen in praktisch alle leeftijdscategorieën langer, met alle kosten van dien waar we allemaal voor betalen. Daarbij is ziekteverzuim door vrouwelijke werknemers als inzet voor juridische geschillen rond ontslagbescherming een nijpend probleem voor werkgevers (m/v/x), niet alleen in coronatijd maar al zolang vrouwen tot de arbeidsmarkt zijn toegetreden en – niet toevallig – die ontslagbescherming in werking trad.

Dan hebben we het nog niet eens over alle voorrechten die vrouwen in de arbeidsmarkt hebben bevochten – voorrechten waar mannen niet eens over hadden kunnen dromen tot ze werd wijsgemaakt dat het in het voordeel van hun partners zou zijn – en hoe nijdig hun voorvechters worden van de enkele suggestie dat vrouwen een risicofactor op de arbeidsmarkt zouden zijn.

En dat terwijl vrouwen, over het geheel genomen, de lichte kost voor hun rekening nemen. Doen ze wél het zware werk zoals, puur numeriek, in de gezondheidszorg – waar we in coronatijd ad nauseam in de media aan worden herinnerd met zinsneden als 'vrouwen die als Atlas de wereld op hun schouders dragen' – alsof mannen NIET, zoals gewoonlijk, het werk van vrouwen mogelijk maken door zo ongeveer alle benodigde infrastructuur te ontwerpen, bouwen, slopen, herinrichten en onderhouden en alsof mannen NIET, nog altijd, goed zijn voor het leeuwendeel van alle noodzakelijke specialisatie en onderzoek in de zorg – en waar dat WEL wordt onderkend is dat weer een verwijt want 'bewijs' van onderdrukking – dan vallen vrouwen massaler uit dan ooit. Waar we dan weer niet over uitgepraat raken.

En intussen ronken we vrolijk voort over de superioriteit van vrouwen, onze hoogsteigen Atlas en de rots die in de branding van patriarchaat, menstruatie en de overgang nog langer leeft óók. En we slikken het allemaal voor zoete koek.

In dit verband stuitte ik onlangs, in de boekwissel op Utrecht Centraal, op een fascinerend werk dat mij, merkwaardig genoeg, totnogtoe onbekend was en ik dus direct meegenomen heb: The Natural Superiority of Women van Ashley Montagu, destijds een hoge ome bij, jawel, de Verenigde Naties inzake rassen- en sekse-, pardon, genderdiscriminatie.

Eén lange tirade, naar eigen zeggen onweerlegbaar, hoezeer vrouwen op elk denkbaar niveau superieur zijn. Van nature. Op een toon en met een stelligheid waar de vlugzoutfeministen van nu zouden blozen. Je valt van de ene verbazing in de andere en, afgaand op de reviews op Bol en Amazon, we lusten er wel pap van. Vooral de dames – ook degenen (m/v/x) die beweren dat vrouwen 'van nature' niet eens bestaan want gender of zoiets.

Jaar van schrijven: 1952. Dat is bijna zeventig jaar geleden. Serieus, het horloge staat stil.


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#54  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 10:53 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.
Ik merk dat jij geen kinderen hebt. De leeftijd van de kinderen speelt uiteraard wel een rol. Daarnaast heb ik niet het idee dat elke werkgever zit te wachten op vrouwen die nog geen kinderen hebben maar die wel willen krijgen. Het wordt nogal eens gevraagd aan vrouwen tijdens sollicitaties.


De kinderwens an sich is iets dat de werkgever niet aangaat, dus op die manier zou ik het nooit vragen. Wel kan ik me voorstellen dat een werkgever wil weten waar hij aan toe is in die zin: hij zoekt iemand voor fulltime, er dient zich een sollicitant aan, en dan wil die werkgever uiteraard weten of hij ook in elk geval de komende jaren erop kan rekenen dat die werknemer fulltime beschikbaar is. En niet dat hij na bijv. een jaar opeens geconfronteerd wordt met het feit dat die werknemer opeens nog maar 3 dagen in de week wil werken.

Wat kinderen aangaat: die zijn primair de verantwoordelijkheid van de ouders, dus die moeten ervoor zorgen dat ze hun leven met kinderen zo organiseren dat ze de verplichtingen die ze aangaan, onder andere jegens een werkgever, normaal na kunnen komen. Dat is niet de verantwoordelijkheid van de werkgever. En uiteraard zal iedere redelijk denkende werkgever begrip hebben voor calamiteiten die zich kunnen voordoen, maar de normale dingen die verband houden met het hebben van kinderen, zul je toch echt zo moeten organiseren dat ze jouw contractuele verplichtingen zo min mogelijk in de weg staan.


Veel werkgevers zoeken geen fulltimers. Zij zoeken parttimers.
Als een fulltimer zich ziek meldt of een dag vrij neemt, zit hij direct met een groot gat.
Als een parttimer zich ziek meldt of een dag vrij neemt, is dat veel makkelijker op te vangen, eventueel door de andere parttimer te vragen een extra dienst te draaien.

Dat kinderen niet de verantwoordelijkheid zijn van de werkgever, is niet correct.
De lonen zijn zo laag gehouden, dat beide partners gedwongen zijn te werken. Dan ben je als werkgever ook verantwoordelijk voor de kinderen.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#55  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 11:02 am 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Raya schreef:
PeterJKH schreef:
Raya schreef:


Als je het niet van jezelf kent, ken je ongetwijfeld wel anderen, die zich ziekmelden terwijl ze zelf niet ziek zijn.
Het kan om een kater gaan, maar ook om voetbal. Moet je eens zien hoe dan het aantal ziekmeldingen oploopt.

En ik ben inderdaad beslist niet de enige, die weet dat vooral vrouwen vaak parttime werken, omdat ZIJ naast het werk, ook nog de meeste of soms alle huishoudelijk taken hebben uit te voeren. Inclusief de zorg voor de kinderen. En dat ook zij zich ziek kunnen melden zonder ziek te zijn, omdat ze geen vrije dagen willen verliezen door de ziekte van hun kind.
Ik prijs de vrouwen die daar wel afspreken over hebben kunnen maken met hun partner gelukkig.
Maar we weten ook dat veel vrouwen op dit moment werken niet vanwege emancipatie, maar vanuit noodzaak, omdat van één inkomen in veel gevallen niet meer te leven valt.



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#56  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 2:41 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Raya schreef:
PeterJKH schreef:



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.


Het onderwijs holt achteruit en de grote massa is nog steeds mbo en vmbo opgeleid. Niet voor niets hebben de meeste Nederlanders een laag inkomen.

Bij de praatprogramma's proberen ze de krenten uit de pap te halen en als je goed kijkt, zie je vaak dezelfde smoelen en ook vaak de kinderen van die smoelen.

En toch zijn ze er. Vrouwen als elektricien, loodgieter, en zelfs automonteur.
Maar ik geef toe. Zeldzaam. De meesten zitten nog steeds in typisch vrouwenberoepen als secretaresse, verzorging en schoonmaak. Heeft feminisme heeft niet beklijft.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#57  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 3:57 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Raya schreef:
PeterJKH schreef:
Raya schreef:


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.


Het onderwijs holt achteruit en de grote massa is nog steeds mbo en vmbo opgeleid. Niet voor niets hebben de meeste Nederlanders een laag inkomen.

Bij de praatprogramma's proberen ze de krenten uit de pap te halen en als je goed kijkt, zie je vaak dezelfde smoelen en ook vaak de kinderen van die smoelen.

En toch zijn ze er. Vrouwen als elektricien, loodgieter, en zelfs automonteur.
Maar ik geef toe. Zeldzaam. De meesten zitten nog steeds in typisch vrouwenberoepen als secretaresse, verzorging en schoonmaak. Heeft feminisme heeft niet beklijft.



Annie M.G. Schmidt zei het al heel mooi in de jaren '50: De moderne vrouw roept "wij laten ons door mannen niets dicteren", en ze gaan prompt aan de slag als stenotypiste...


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#58  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 5:20 pm 
Online
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 08, 2013 5:21 pm
Berichten: 24777
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Raya schreef:
PeterJKH schreef:



Ja, daar wordt altijd mee geschermd, dat vrouwen - ocherm - naast hun werk ook nog de totale last van "het huishouden" dragen. Los van het feit dat dat allang achterhaald is (ik ken zat mannen die gewoon hun taken thuis hebben én uitvoeren), is dat huishouden tegenwoordig natuurlijk een kwestie die niet meer om het lijf heeft dan op de knop van vaatwasser, wasmachine, robotstofzuiger, enz. drukken en het apparaat doet de rest. Echt niet dat die vrouwen in hun vrije uurtjes met rood hoofd boven de dampende wastobbe met wasbord staan, of een metershoge stapel afwas wegwerken met een teiltje sop in de gootsteen.

Vrijwel al mijn vrouwelijke collega's werken parttime, ook als er géén kinderen meer thuis zijn en er niet veel te huishouden valt. Maar gewoon, omdat ze het wel lekker vinden, veel vrije tijd. En ze vinden ook dat ze daar een soort van recht op hebben, dat het normaal is dat hun mannen wél fulltime werken en 90% van de financiële kar trekken. En op hun vrije dagen door de week lopen die echt niet te sloven in het huishouden, kan ik je vertellen. Die gaan shoppen of lunchen met vriendinnen of naar de tennisclub of die duiken met een fijn boek en een glas wijn de tuin in. En ja, ze zullen op die vrije dag heus ook wel eens wat vuile kopjes optillen en in de vaatwasser zetten, of wat gewassen T-shirts opvouwen. Nou poepoe, als je daar een half uur over doet, is het veel.

Ik heb het wel eens aan een collega gevraagd. Kinderen het huis uit, zij werkt 2,5 dagen, haar man fulltime. Dus ik zei tegen haar: waarom ga jij niet een dag meer werken, dan is het nog "slechts" 3,5 dagen, dan kan je man 4 dagen gaan werken, en hebben jullie meer vrije tijd samen en heeft je man óók eens wat meer vrije tijd. Ze keek alsof ik haar een oneerbaar voorstel had gedaan.

En als het om thuisblijven met zieke kinderen gaat: tuurlijk kun je daar als mondige geëmancipeerde vrouw afspraken over maken met je man. Ik bedoel, als je dat niét kan, zit er ofwel iets mis in je relatie of ben je toch niet zo geëmancipeerd en mondig als je voorgeeft te zijn. Je ziek melden omdat je kind ziek is, is ook onnodig, want dan kan je gewoon (kortdurend) zorgverlof nemen. Ik houd niet van liegen, dus meld me ook nooit ziek als ik niet ziek ben, en gesteld dát ik een kater zou hebben of iets dergelijks, dan zou ik gewoon verlof nemen, niet me ziek melden.


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.
Dat zegt dus heel veel over D66 die vindt dat vrouwen aan de top moeten. Die worden gewaardeerd door D66, de rest van de vrouwen niet.

_________________
Een heel andere Great Reset, die van energie wordt in gang gezet
https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/240256 ... fmiljarden


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#59  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 6:02 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: ma mei 07, 2012 10:05 am
Berichten: 6174
Berichten: Intopic
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:
Raya schreef:


Jij kent 'zat mannen die...'

Ik probeer je al tijden voor te houden dat jouw leefwereld niet de hele wereld is en die 'zat mannen' dus niet de meerderheid is van de mannen in Nederland. Veel mensen bewegen zich doorgaans tussen mensen waar ze een klik mee hebben, omdat een deel van hun belevingswereld en gedachtewereld overeen komen.
Dat jij een aantal mensen kent die zich zus of zo gedragen, wil niet zeggen dat dat een gemeenschappelijke noemer is onder de Nederlandse bevolking. Je schrikt je bijvoorbeeld dood als je foto's moet bekijken op het politiebureau om iemand aan te wijzen, omdat je dan mensen tegenkomt uit je eigen omgeving, van wie je nooit had gedacht dat ze iets op hun geweten hadden, ernstig genoeg om een politiefoto op te nemen in het bestand.
Hou er gewoon rekening mee dat niet alles is zoals jij denkt dat het zo is. We zijn een wereld van individuen.


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.
Dat zegt dus heel veel over D66 die vindt dat vrouwen aan de top moeten. Die worden gewaardeerd door D66, de rest van de vrouwen niet.


Vrouwen of mannen aan de top, het zal me worst zijn. Belangrijk is dat er mensen aan de top zitten die daar de nodige capaciteiten voor hebben, die als het nodig is een stapje harder kunnen lopen in tijden waarin dat gevraagd wordt, en die gewoon elke dag beschikbaar zijn (behoudens ziekte of andere onvoorziene calamiteiten).

Overigens ben ik wel een beetje klaar met de waardering die vrouwen steeds nodig schijnen te hebben. Doen mannen toch ook niet, constant om waardering vragen? Waardering krijg je alleen maar door je taken behoorlijk uit te voeren en dat normaal te vinden, niet als iets bijzonders dat constant "waardering" nodig heeft.

Gisteren keek ik ter afleiding even naar het programma Bed & Breakfast, leuk vermaak, mensen die elkaars B&B uitproberen en dan komen met onzinnig commentaar over een lampje dat 5 cm verderop zou moeten hangen of een haakje dat tekort komt in de badkamer, dat soort geneuzel. Lang verhaal kort, één van de drie B&B's werd gedreven door twee vriendinnen, niks mis mee. Alles was daar ook keurig in orde, netjes en schoon, prima. En dat ze dan aan het eind van de uitzending toch even moeten zeggen: "Ik ben er best trots op dat wij dat als twee vrouwen voor elkaar hebben gekregen, dat is best bijzonder"... Schiet toch op. Moeten we nou allemaal in de handen gaan klappen omdat die B&B zomaar door twee VROUWEN opgezet is?


Omhoog
 Profiel  
 
Bericht nummer:#60  BerichtGeplaatst: za nov 20, 2021 7:02 pm 
Offline
lid
Avatar gebruiker

Geregistreerd: wo mei 09, 2012 4:18 pm
Berichten: 62229
Berichten: Intopic
PeterJKH schreef:
Biertje schreef:
PeterJKH schreef:


Absoluut zijn we dat, en ik mag ervan uitgaan dat de huidige lichting van jongere mensen allemaal een goede opleiding hebben, zowel de mannen als de vrouwen, en dat ze dus ook prima in staat zijn de onderlinge taakverdeling te bespreken in een relatie. Dus laten we dat vooral bij die mensen zelf laten liggen en als ze kiezen voor een vorm waarin de vrouw zich meer bemoeit met het huishouden, is dat HUN keus en niet onze taak daar kritiek op te hebben.

Wat me ook opvalt is dit: ik ken een man die "huisman" is, hij werkt 2-3 dagen per week, zijn vrouw fulltime. Helemaal prima. Die man doet eigenlijk het hele huishouden. Maar dan wordt die vrouw bestempeld als "power-vrouw" en die man niet als "power-man". Hoe raar is dat? Sterker nog, als je als man 40 uur per week werkt, word je niet bestempeld als "power-man", maar als je dat als vrouw doet, ben je wel een "power-vrouw".

Wat me ook opvalt, is dat vrouwen zelden vertegenwoordigd zijn in het gilde van dakdekkers, rioolwerkers, stratenmakers, vuilnisophalers, enz. Maar toch zitten diezelfde vrouwen in actualiteitenprogramma's te eisen voor gelijke vertegenwoordiging in alle beroepen waarin mannen oververtegenwoordigd zijn volgens hen. Maar blijkbaar gaat het dan alleen om de luxebaantjes, want ik heb nog nooit vrouwen in de rij zien staan om stratenmaker of rioolontstopper te worden.

Dus blijkbaar betekent powervrouw voornamelijk: 3 dagen in de week in een leuk mantelpakje en op pumps ergens rondparaderen en heel belangrijk doen en klagen als je niet serieus wordt genomen, maar zeker niet met je poten net zo hard in de modder te staan als mannen, want dan begint het te veel op werk te lijken.
Dat zegt dus heel veel over D66 die vindt dat vrouwen aan de top moeten. Die worden gewaardeerd door D66, de rest van de vrouwen niet.


Vrouwen of mannen aan de top, het zal me worst zijn. Belangrijk is dat er mensen aan de top zitten die daar de nodige capaciteiten voor hebben, die als het nodig is een stapje harder kunnen lopen in tijden waarin dat gevraagd wordt, en die gewoon elke dag beschikbaar zijn (behoudens ziekte of andere onvoorziene calamiteiten).

Overigens ben ik wel een beetje klaar met de waardering die vrouwen steeds nodig schijnen te hebben. Doen mannen toch ook niet, constant om waardering vragen? Waardering krijg je alleen maar door je taken behoorlijk uit te voeren en dat normaal te vinden, niet als iets bijzonders dat constant "waardering" nodig heeft.

Gisteren keek ik ter afleiding even naar het programma Bed & Breakfast, leuk vermaak, mensen die elkaars B&B uitproberen en dan komen met onzinnig commentaar over een lampje dat 5 cm verderop zou moeten hangen of een haakje dat tekort komt in de badkamer, dat soort geneuzel. Lang verhaal kort, één van de drie B&B's werd gedreven door twee vriendinnen, niks mis mee. Alles was daar ook keurig in orde, netjes en schoon, prima. En dat ze dan aan het eind van de uitzending toch even moeten zeggen: "Ik ben er best trots op dat wij dat als twee vrouwen voor elkaar hebben gekregen, dat is best bijzonder"... Schiet toch op. Moeten we nou allemaal in de handen gaan klappen omdat die B&B zomaar door twee VROUWEN opgezet is?


Je moest eens weten. Ook mannen hebben complimenten nodig. Als iemand zich niet gewaardeerd voelt in zijn werk, heeft dat gevolgen voor de kwaliteit van het werk dat hij verricht. Alleen geven mannen dat minder expliciet aan.

_________________
"En Adam sleug Eva met ne sükkerbiete veur de kont, holadié, holadió
Maar dat gef allemaal niks want wie hoalt van mekaar, holadié, ladió"


Omhoog
 Profiel  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 68 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Biertje, Google [Bot], Majestic-12 [Bot], Rightnow en 143 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling